Kiedy byłam kobietą...

Gdzieś pomiędzy głęboką depresją, a głębokim poczuciem obowiązku napisałam kiedyś: "Matką jestem zawsze, człowiekiem bywam, z kobietą już byłam". Dzisiaj z okazji Dnia Kobiet dziękuję wszystkim, którzy wsparli mnie w tym, że mogłam zmienić to podejście.

Paniom życzę, żeby nigdy nie musiały wybierać pomiędzy byciem matką, a kobietą, a panom życzę, żeby nigdy nie musieli się przekonać jak im źle bez ich kobiet. ;)

Gdy nie ma poniedziałku

Mamy mają potrzebę obdarowywania, nawet kiedy ich dziecko ma już 33 lata i własną rodzinę. W taki oto sposób zostałam wesołą posiadaczką zestawu skarpetek na cały tydzień.

Babcia, czyli moja mama kupując zestaw nie wiedziała, że jest na cały tydzień, bo skarpetki miały napisy po angielsku na spodzie i były po prostu zestawem bielizny z dobrym stosunkiem jakości do ceny.

Po rozpakowaniu okazało się, że w zestawie są dwie pary na środę, ale nie ma poniedziałku...  Co według mojej logiki oznacza, że gdzieś tam na świecie jest jakiś nieszczęśnik, któremu trafił się zestaw z dwoma poniedziałkami. Poczułam jakbym wygrała na loterii. ^_^

źródło foto: https://wanelo.com/

P.S. Żeby nie było, jak przystało na prawdziwą buntowniczkę, nigdy nie noszę właściwej pary właściwego dnia. W poniedziałek zakładam piątkowe - na pocieszenie, a te najgorsze (czyli początek tygodnia) w weekend, bo wtedy jest już tak zarąbiście, że mi wszystko jedno, które mam na sobie. ;) Bosz... Jakiż żałosny mój bunt się stał. Macierzyństwo.

ZBUNTOWANE MATKI I SKARPETY RULES!

Opętanie...

Czasem piszemy tu o śmiesznych sytuacjach, ale nasz blog to miejsce, gdzie dzielimy się również takimi dramatycznymi, strasznymi i przerażającymi.
Mrożąca krew historia w żyłach przydarzyła się Bzuczo:


Młoda miała jakieś 2,5 roku ale wcześnie zaczęła bardzo wyraźnie gadać całymi zdaniami, i jak to 2,5 letnie dziecko, w dzień śpi. Ja siedzę obok, coś tam robię, ta się przeciąga i z ust jej wychodzi "o żesz kurwa ja pierdole". Zamarłam. Ta odwróciła się na drugi bok, śpi dalej. Do dziś żadnego z tych słów ponownie nie wypowiedziała.

naekranie.pl

Szpin(a)ki małej damy.

Historia Olgi o tym, jak to jest być mamą małej damy:


Młoda mnie rozwaliła. 
Wracam obładowana z zakupów. Stawiam zakupy. 

KALI: CO MI KUPIŁAŚ? 

- Szpinak na obiadek

Wracam po chwili . Zakupy na podłodze, Kalina w torbie na zakupy. Ja szok: 

- A co ty robisz?

K: szukam moich szpinek. 

Nic dodać nic ująć... taka dama w domu.

socialmoms.wpengine.net

Reklama

Sama nie wiem jak to jest, ale dzieci - oprócz niesamowitej zdolności zawalania pieluch oraz wyczuwania, kiedy jest środek nocy, aby mogły sobie "pośpiewać" - mają jeszcze jeden, niesamowity talent, z którym się rodzą. 


Pamięć absolutna. Zwłaszcza, jeżeli chodzi o reklamy. 
Brutalnie przekonała się o tym Bzuczo.


"Moja Młoda, lat 4,5:
- Mamo, dlaczego ty chodzisz na ćwiczenia i jesz dietę?
- Bo chcę mieć płaski brzuszek, jak ty.
- To kup Apetiblock to nie będziesz jadła."



A czy Wasze dzieci zagięły Was kiedyś znajomością reklam?

Zabierzcie mnie do pracy!!!

Chory facet. Z czym Wam się to kojarzy? Domowa umieralnia level master... Kiedy 36,9 stopni to wysoka gorączka. Kiedy katar nie pozwala egzystować, a leżący na wyciągnięcie ręki pilot należy już podać, bo obłożnie chory nie ma siły się ruszyć. Znacie to?

A wiecie, co jest gorsze od chorego faceta?


Mały Chory Facet.


Wczorajsze Home-Office wyglądało mniej więcej tak:

- Mamo, pić.
- Chusteczki mi spadły!
- Ja nie chcę leżeć w łóżku!
- Przełącz mi na inną bajkę!
- Skarpetka mi się zsunęła.
- Przynieś mi mój album z kartami...
- ... i Totoro.
- ... i szczurki.
- ... i szlafroczek.

- Nie chcę jeść!
- Boli mnie łokieć.
- Bolą mnie kostki.
- Bolą mnie ścięgna.
- Boli mnie paluszek.
- Umieram.
- Jestem zbyt zmęczony, żeby umierać.
- Jestem zbyt przystojny, żeby umierać.
- No i jestem zbyt młody, żeby umierać!

http://crassparenting.com

JA CHCĘ DO PRAAAACYYYY!!!!

Strefa smutku

Poważny Pan Przedszkolak miał cztery lata, kiedy został Panem Przedszkolakiem.
Musicie wiedzieć, że przymiotnik Poważny zastąpić można również słowem "Mroczny" - trafił mi się taki Dzieć, no i co ja na to poradzę.


Po pierwszym tygodniu uczęszczania do jakże wesolutkiej instytucji jaką jest przedszkole, pytano Pana Przedszkolaka o wrażenia. 
Padło też pytanie:

- Kubusiu, a co to właściwie jest przedszkole?
- Strefa smutku - odpowiedział z właściwą sobie mroczną powagą Czterolatek.

Fot. Ragana ;)

______________________________________
* Nadmienię tylko, że nie spotkało go tam nic przykrego - ot, zapragnął dodać nazbyt wesołej rozmowie nieco gotyckiego klimatu ;]